Waarom?

Mijn broer verteldt me dat de partner van een collega die nacht is overleden aan nierkanker. Vanochtend krijgt mijn vriendin een berichtje van een collega: haar vader heeft kanker en heeft 2 tot 5 maanden te leven. In gedachten schuif ik achter de computer om een stukje te schrijven voor het personeelsblad van Transavia.com, met beter nieuws: Gisteren heb ik het door Zoetemelk en Merckx gesigneerde shirt van 2007 overhandigd aan Onno van den Brink, onze President-directeur. In een leuk gesprek (ik kon over Alpe d'HuZes en fietsen praten) zegde hij toe opnieuw mee te doen. Fantastisch.

Letterlijk terwijl ik schrijf dat die rotziekte er nog is en daarom mijn collega's oproep opnieuw te sponsoren, komt een e-mail binnen van een goede vriendin. De borstkanker van haar moeder blijkt uitgezaaid en ze is niet meer te genezen. Ik zou zo graag willen dat ik dit verzin, maar het staat er echt.

Daarom dus. Daarom die berg op. Zo vaak als het moet. Want alleen een dwaas blaast tegen de wind in, maar met zijn allen veranderen we zijn richting. Dus als je dit leest; meeblazen. Zo hard als je kunt.

FTP

In de voorspelling; 10 graden, windkracht 6, maar droog. Daarmee leek gisteren de beste dag van de komende week. Dus daar heb ik maar gebruik van gemaakt. Het weer was eigenlijk gewoon schitterend. Ruim 3 uur getraind, niet te lang, niet te zwaar. De dag ervoor was namelijk nogal intensief. Anderhalf uur op de rollenbank met een 'blok' van een uur. Het wattage net iets onder FTP. Functional Threshold Power, wie kent het niet. Eigenlijk simpel, dat is het vermogen (intensiteit) dat je in een tijdrit van uur kan volhouden. Als je er héél véél zin in hebt. Het is namelijk bijzonder oncomfortabel. Als je nu net iets onder die intensiteit gaat trainen, is het nog steeds geen pretje, maar het is beter te doen en kan ook vaker worden herhaald, zonder lichaam en geest te overbelasten.

Het was de tweede keer agelopen week dat ik deze training deed, wel zo'n beetje het maximum op dit moment in het seizoen. Maar ik wilde een bevestiging van de getallen. Die heb ik nu en de conclusie is dat ik nu het nivo heb waar ik eind April op hoopte te zitten. Reden tot feest, of zorgen? Je kan namelijk ook te vroeg 'pieken'. Rij je midden in de winter de straatstenen uit de grond, ben je als het echt moet een pannekoek. Valt verder weinig aan te doen, behalve te zorgen dat ik niet teveel op intensiteit train en wat meer op volume. Daar werkt de winter niet aan mee, want ik zie dat op mijn vrije dagen een mooie cocktail staat gepland: 1 tot 6 graden, windkracht 5 en winterse buien. Dat laatste is de druppel, want bij die temperaturen zeiknat worden is gewoon niet verstandig. Van de valpartij is eigenlijk alleen een mooi geelgekleurde linkerdij over en daar wou ik het wat betreft de lichamelijke schade voorlopig bij houden.