Veldrijden

Mooie sport. Om naar te kijken. Vandaag heb ik het zelf ook mogen doen, maar dan wel op de weg. Grappig hoe, zonder dat er een druppel regen valt, je fiets er in-no time uitziet of Lars Boom er op heeft gereden: van onder tot boven blubber. Ik vertrok vanochtend in de mist en de wegen waren kletsnat. Een uur of wat verder, midden in het Groene Hart, zat de noeste arbeid der boeren tot in mijn oren. Tel daarbij nog een groot aantal wegwerkzaamheden (6 kilometer fietspad opgebroken), en het modderbad is kompleet. Na en passant ook nog over/door een flesje gereden te zijn (5 minuten scherven uit mijn banden plukken), kwam ik bij een mooie, droge bocht. Mijn voorwiel was blijkbaar niet overtuigd en dus ging ik even liggen. Ik denk dat aangekoekte modder op de wangen van de band ervoor zorgde dat ik in de bocht geen grip had. Resultaat: Mijn bijzonder goede en net zo dure Assos broek kapot, zweetshirt gescheurd, gaatje in mijn jas en een deuk in beide shifters. Verder lijkt de fiets geen schade te hebben. Ik wel, maar het stelt niet veel voor. Schaafwond op mijn elleboog en op mijn dijbeen. Beetje dik. Morgen lekker stijf. Dan is het goed voor de spieren om even warm te rijden. Maar dat doe ik op de rollenbank. Zonder Modder.

Ik mag weer

Dat Alpe d'HuZes, dat was toch voorbij?

Was het maar waar. Voor veel mensen begint het elke dag opnieuw. Vorige week vertelde Alpe d'HuZes-boegbeeld Peter Kapitein me dat het voor hem op 8 Maart weer begint. Stamcel transplantatie, wist ik niks van. Nu een klein beetje. Peter gaat dit jaar overleven. Wij mogen fietsen.

Acht keer Alpe D'Huez, hoe train je daarvoor?
Vaak en veel. Dat vat het wel redelijk samen. De rest zijn details. Details waar ik met gemak urenlang over kan zeuren, maar dan komt er van dat trainen weinig terecht. Heb ik mooi een excuus voor het late tijdstip van deze eerste updeet, want de training is toch echt op 1 Januari serieus begonnen. Met een hardnekkige verkoudheid, weliswaar, maar de 6e zat ik toch weer op de fiets voor een voorzichtig ritje van 2 uur. Dat ging goed, en drie dagen later volgde een wat minder voorzichtige rit van 5 uur. De beloning was een stevige dip. Nog niet halverwege de geplande route was het leuke er wel vanaf, maar het idee van omkeren dat ineens opkwam irriteerde me, dus ik reed door. Een half uur later voelde ik me weer prima en heb genoten van de resterende uren. Vreemd is dat, hoe je kan herstellen tijdens het fietsen. En dat zonder Cup-A-Soup.

Goed doorgetraind de afgelopen weken. De laatste was er één van 17 uur totaal. Erg tevreden. Ook de afwezigheid van regen wordt gewaardeerd. Ik heb al 10 dagen mijn fiets niet gewassen. Nu vraag ik er natuurlijk om: morgen staat een rit van 5 uur op het programma.