Het busje

Dat komt niet zo, dat moet je zelf ophalen. Hertz stelt busjes beschikbaar voor Alpe d'Huzes+1, en daar ga ik er vandaag eentje van ophalen. Morgenochtend rijd ik dan richting de bergen, via Amsterdam en Weert, waar Petra en Jolande instappen. Dat zijn vrienden van Peter Kapitein en dus supporters van de de Onderneming.

De afgelopen dagen ben ik wat verkouden geweest, misschien een overblijfsel van het Waals waterballet. Het plan was toch al om zoveel mogelijk te rusten, dus als het bij een rauwe keel en wat snot blijft, is er niks aan de hand. De enige training van deze week was wel de moeite waard; tijdens een stop-over in Barcelona heb ik een mountainbike gehuurd voor een middagje klimplezier. Een bedrijfje dat TerraDiversions heet bracht de fiets naar het hotel en haalde hem de volgende dag ook weer op, perfekt geregeld. Het Transavia crew hotel ligt vlakbij de Monte Tibidabo, dus die heb ik dan ook van alle kanten bekeken. Mooi weer, schitterend uitzicht en heerlijk klimmen.

Eenmaal in Bourg d'Oisans ga ik één keer de Alpe d'Huez op, zo hard mogelijk. Niet alleen om te zien hoe hard ik dat kan, maar ook om een bovengrens af te bakenen. Als ik weet hoe snel, of nog beter; met hoeveel vermogen ik maximaal de berg op kan, heb ik een getal dat mijn richtlijn wordt op 7 Juni. Als ik ruwweg onder de 85 tot 90% van dat maximum blijf, moet ik een aardig tempo hebben voor 7 keer. Dat is het plan. Volgende keer schrijf ik de werkelijkheid. 'k Heb Goesting.